Οι άνθρωποι λένε πολλά.
Συνήθως τα λένε φορώντας τα καπέλα τους.
Και φορώντας τα γυαλιά τους στην άκρη της μύτης.
Μερικά τα λένε για να τ ακούσει ο διπλανός.
Ή για να τα ακούσουν οι ίδιοι.
Κάποτε δεν ξέρουν τι έχουν πει...
Κάποτε δεν ξέρουν τι να πουν
ή πως να το πουν..
Κάποτε δεν χρησιμοποιούν αυτά που ονομάζουμε λόγια.
Αλλά έχεις την αίσθηση οτι έχουν μιλήσει πολύ ηχηρά..
Κάποτε γράφουν γράμματα και μετά δεν τα στέλνουν.
Αλλά ξέρεις ότι τα κρατούν στο στήθος τους.
Συχνά είναι ναυαγοί αποκομμένοι απ τον κόσμο ενώ τον διασχίζουν.
Κι άλλοτε δεν φθάνει στ αυτιά τους ούτε ο θόρυβος ούτε η μουσική.
Όταν δεν ξέρεις ποιο σύννεφο φέρνει βροχή δεν ξέρεις πότε ανοίγεις την ομπρέλα..
Αλλάζουν αιφνίδια τους καιρούς τους, εξαφανίζοντας απροσδόκητα το καλοκαίρι, ή μπορεί τα σύννεφα να έχουν σταθεί μόνον στα γυαλιά σου.
Συχνά παίρνουν εκφράσεις που μιλούν αντίθετα με τα λόγια τους, κι εσύ πρέπει να καταλάβεις!
Μπορεί να έμαθες πολλά μα εκείνα που έμαθες μπορεί ν αλλάξουν παρακάτω.
Κάθε άνθρωπος είναι ένας κόσμος άγνωστος για τον εαυτό του.
Κι όταν γνωρίζει κάτι, βλέπει πόσο λίγο είναι.
Σου λένε πολλά οι άνθρωποι.
Θέλουν να τα κρατήσεις αλλά εκείνα έχουν φτερά και φεύγουν απ τα παράθυρα.
Γι αυτό βλέπεις τόσα πουλιά στον ουρανό.
Είναι τα λόγια των ανθρώπων που δεν έχουν τόπο να σταθούν.
Είναι τόσο ανάλαφρα ώστε να μη σηκώνουν τον εαυτό τους..
Εκείνα που σου λένε να κρατήσεις, τελικά ίσως είναι εκείνα που πρέπει να πετάξεις.
Κι είναι στιγμές που πρέπει να κρατήσεις απ το φτερό ένα θησαυρό που βρέθηκε ξαφνικά ανάμεσά τους πριν φύγει απ τ ανοιχτό παράθυρο..
Οι άνθρωποι είναι πάντα ίδιοι.
Είναι αναμενόμενοι ακόμη κι όταν ανατρέπουν το προβλεπόμενο..
Μοιάζουν απόλυτα μόνον με τον εαυτό τους.
Δεν αλλάζουν παρά μόνον όταν θελήσουν ν αλλάξουν.
Αλλά και τότε δεν πρέπει να θεωρήσεις οτι άλλαξαν.
Ήταν και αλλιώς πάντα μέσα τους.
Εσύ δεν το ήξερες.
Ακόμη κι αν θεωρήσεις ότι μετακινήθηκαν, δεν έχουν μετακινηθεί χιλιοστό.
Είναι ακίνητοι όταν φαίνονται ότι τρέχουν ιλιγγιωδώς, και έχουν μετακινηθεί έτη φωτός, όταν τους βλέπεις με τα πόδια στυλωμένα στο πάτωμα.
Κάποτε την ίδια στιγμή που νομίζεις ότι τους ελέγχεις, έχουν διασχίσει ηπείρους!
Δεν είναι πια εκεί!
Καλό είναι να το ξέρεις.
Το ξέρεις;
Συνήθως τα λένε φορώντας τα καπέλα τους.
Και φορώντας τα γυαλιά τους στην άκρη της μύτης.
Μερικά τα λένε για να τ ακούσει ο διπλανός.
Ή για να τα ακούσουν οι ίδιοι.
Κάποτε δεν ξέρουν τι έχουν πει...
Κάποτε δεν ξέρουν τι να πουν
ή πως να το πουν..
Κάποτε δεν χρησιμοποιούν αυτά που ονομάζουμε λόγια.
Αλλά έχεις την αίσθηση οτι έχουν μιλήσει πολύ ηχηρά..
Κάποτε γράφουν γράμματα και μετά δεν τα στέλνουν.
Αλλά ξέρεις ότι τα κρατούν στο στήθος τους.
Συχνά είναι ναυαγοί αποκομμένοι απ τον κόσμο ενώ τον διασχίζουν.
Κι άλλοτε δεν φθάνει στ αυτιά τους ούτε ο θόρυβος ούτε η μουσική.
Όταν δεν ξέρεις ποιο σύννεφο φέρνει βροχή δεν ξέρεις πότε ανοίγεις την ομπρέλα..
Αλλάζουν αιφνίδια τους καιρούς τους, εξαφανίζοντας απροσδόκητα το καλοκαίρι, ή μπορεί τα σύννεφα να έχουν σταθεί μόνον στα γυαλιά σου.
Συχνά παίρνουν εκφράσεις που μιλούν αντίθετα με τα λόγια τους, κι εσύ πρέπει να καταλάβεις!
Μπορεί να έμαθες πολλά μα εκείνα που έμαθες μπορεί ν αλλάξουν παρακάτω.
Κάθε άνθρωπος είναι ένας κόσμος άγνωστος για τον εαυτό του.
Κι όταν γνωρίζει κάτι, βλέπει πόσο λίγο είναι.
Σου λένε πολλά οι άνθρωποι.
Θέλουν να τα κρατήσεις αλλά εκείνα έχουν φτερά και φεύγουν απ τα παράθυρα.
Γι αυτό βλέπεις τόσα πουλιά στον ουρανό.
Είναι τα λόγια των ανθρώπων που δεν έχουν τόπο να σταθούν.
Είναι τόσο ανάλαφρα ώστε να μη σηκώνουν τον εαυτό τους..
Εκείνα που σου λένε να κρατήσεις, τελικά ίσως είναι εκείνα που πρέπει να πετάξεις.
Κι είναι στιγμές που πρέπει να κρατήσεις απ το φτερό ένα θησαυρό που βρέθηκε ξαφνικά ανάμεσά τους πριν φύγει απ τ ανοιχτό παράθυρο..
Οι άνθρωποι είναι πάντα ίδιοι.
Είναι αναμενόμενοι ακόμη κι όταν ανατρέπουν το προβλεπόμενο..
Μοιάζουν απόλυτα μόνον με τον εαυτό τους.
Δεν αλλάζουν παρά μόνον όταν θελήσουν ν αλλάξουν.
Αλλά και τότε δεν πρέπει να θεωρήσεις οτι άλλαξαν.
Ήταν και αλλιώς πάντα μέσα τους.
Εσύ δεν το ήξερες.
Ακόμη κι αν θεωρήσεις ότι μετακινήθηκαν, δεν έχουν μετακινηθεί χιλιοστό.
Είναι ακίνητοι όταν φαίνονται ότι τρέχουν ιλιγγιωδώς, και έχουν μετακινηθεί έτη φωτός, όταν τους βλέπεις με τα πόδια στυλωμένα στο πάτωμα.
Κάποτε την ίδια στιγμή που νομίζεις ότι τους ελέγχεις, έχουν διασχίσει ηπείρους!
Δεν είναι πια εκεί!
Καλό είναι να το ξέρεις.
Το ξέρεις;






Υποκλίνομαι!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό βράδυ.
Συμφωνεί και η δική σου Εμπειρία άρα!
ΔιαγραφήΦιλί
Αρκεί μια ζωή για να το μάθουμε; ... μάλλον όχι ... γι' αυτό αγαπάμε ... γιατί πιστεύουμε πως ξέρουμε ... καληνύχτα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι ποτέ δεν ξέρουμε Λία μου..
ΔιαγραφήΠοτέ δεν ξέρουμε αυτά που νομίζουμε.. αλλά αγαπάμε γι άλλο λόγο ή χωρίς λόγο..
Κάθε άνθρωπος και ένα σύμπαν...
ΑπάντησηΔιαγραφήΠοτε δεν ξέρεις...απλά νοιώθεις
ψυχανεμιζεσαι... και αγκαλιάζοντας
την στιγμή σου χορεύεις ξυπόλητα
και χωρις ομπρέλλα εννοείται
υπο τη βροχή της αλήθειας σου.
Όμορφο βράδυ και Καλή εβδομάδα
Ρεγγινα μου.!!
Υιοθετώ τα γραφόμενα αερικό μου και χορεύω..
ΔιαγραφήΤίποτα δεν σε προστατεύει από την αλήθεια παρά μόνο η ίδια η αλήθεια.
Και σε σένα τα πιο αρμονικά βήματα χορού..
Αγαπητή μου Ρεγγίνα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ άνθρωπος είναι ίσως το μόνο από τα όντα της φύσης που δεν αναλύεται.
Κάθε προσπάθεια είναι μάταιη. Και πάντα λέει και θα σου πει τα ίδια, είτε φορόντας το καπέλλο του ή τα γυαλιά του στην άκρη της μύτης του. Και δεν θα τα καταλάβεις. Γιατί απλούστατα δεν θέλει ο ίδιος να τον καταλάβεις.
Καλησπέρα από την μακρυνή ξενητιά καλή μου φίλη.
Καλέ μου Ντένη, συχνά κι ο ίδιος δεν αναγνωρίζει αυτά που κρύβονται εντός του ίσως γιατί δεν θα τα άντεχε..
ΔιαγραφήΗ ξενητιά σε κρατάει μακριά, αλλά να που μιλάμε ήδη όσοι είμαστε μακριά, και κοίτα πόσο είμαστε κοντά.. Υπάρχει περίπτωση να είναι διακτινισμένοι από μάς κάποιοι άνθρωποι στους οποίους σκουντουφλάμε στα ίδια δωμάτια και στους ίδιους δρόμους.. Παράξενη φύση ο άνθρωπος και ανεξερεύνητη όντως κι από τον ίδιο τον εαυτό του.
Καλό σου ξημέρωμα
Η ζωή είναι ενδιαφέρουσα γιατί οι άνθρωποι δεν αναλύονται εύκολα. Δεν υπάρχουν έτοιμες συνταγές για την κάθε περίπτωση του κάθε ενός μας. Θα πέσουμε μέσα, θα πέσουμε έξω, θα ζήσουμε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή εβδομάδα να έχεις !
Gip, έτσι όπως το λες είναι. Εντελώς απόκρημνα και δυσθεώρητα τα ύψη όπως και τα βάθη.
ΔιαγραφήΚαλό ξημέρωμα να έχουμε
Είναι κάτι λόγια σα φευγαλέες εικόνες. Απόμακροι ψίθυροι… Λόγια του αέρα σαν τα πουλιά του ουρανού, όπως λες Ρεγγίνα, που σε συνοδεύουν κι ας είναι ξεφτισμένα…
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπάρχουν, όμως και κάποιοι άνθρωποι που διαβάζουν θαρρείς την αντάρα μας.
Τους νιώθεις, κατεβάζεις τα γυαλιά σου στη μύτη, να δεις καλύτερα, μα… δεν είναι πια εκεί που νόμιζες… Άστα…
Δεν θα μπορούσες να είσαι περισσότερο παραστατικός Στράτο.
ΔιαγραφήΔεν είναι ποτέ εκεί που νόμιζες μα αυτό δεν είναι η έκπληξη. Έκπληξη μέσα σου είναι η δική σου αδιόρατη μετακίνηση..
Παραμένει αδιάγνωστη την ώρα που γίνεται. Γιαυτό είναι σημαντικό να στεκόμαστε λίγα λεπτά τη μέρα ενώπιος ενωπίω και να βρίσκουμε συμβατότητα με τις ανάγκες και τα συναισθήματά μας αναγνωρίζοντάς τα. Είναι ψήγματα αυτοσυνειδησίας.
Καλό ξημέρωμά να έχεις. Ο ήλιος είναι πάντα εκεί..
είναι τα λόγια ανεμοσκορπίσματα; είναι φωνές άηχες; λένε τα λόγια; ακούει κανείς; μιλάς από συνήθεια, χωρίς να έχεις κάτι να πεις; έχεις να πεις, μα σωπαίνεις;
ΑπάντησηΔιαγραφήπηγάδι γεμάτο νερό οι λέξεις... μα κάποιες φορές κόβεται το σχοινί, χάνεται ο κουβάς, πως να τις ανασύρεις;
καλημέρα Βασίλισσά μου!
Ξέρεις τι λέω Λύχνε μου;
ΔιαγραφήΕκείνα που είναι να μάθουμε έρχονται μόνα τους και βρίσκουν τη θέση τους μέσα μας τώρα ή κάποτε. Εκείνα που δεν βρίσκουν τόπο είναι ίσως γιατί δεν είχαν ποτέ.
Φωτίζεται το νερό κάποιες στιγμές, για μια αναλαμπή. Κι είναι στιγμιαίο εκείνο που κάθε φορά βλέπεις.. Τ άλλα τα σκέφτεσαι.
Να είσαι καλά κι αυτή τη βραδιά και πάντα να φέγγεις..
Σοφά λόγια που αν κρυφτούν στη ψυχή μπορεί να την σώσουν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌχι, μάλλον δεν το ξέρω.
:))
την αγάπη μου
Meggie μου θα σου εκμυστηρευτώ ότι συχνά κι εγώ δεν το ξέρω..
ΔιαγραφήΤα φιλιά μου..
Απόψε πνέουν έξω ψυχροί βοριάδες με πολλές σταγόνες αλλά δεν θα δούμε χιόνι..
Δεν χιονίζει σχεδόν ποτέ.
Καλό βράδυ σου
Αφού τα πάντα ρέουν και τα λόγια πετούν, εκείνο που μένει είναι οι θησαυροί της καρδιάς που και αυτή είναι λένε άστατη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΛέω να κρατάμε αυτό που μας δίνεται κάθε φορά μέσα από την καρδιά και για τόσο όσο, σαν πουλάκι φτερακίσει στην παλάμη μας, πριν πετάξει. Εκτός και αν του αρέσει κοντά μας και μείνει για πάντα.
Από τα λόγια μόνο της μάνας και του πατέρα δεν πετάνε και μένουν για πάντα κοντά μας φυλαγμένα στα τρίσβαθα της ψυχής μας.
Πάλι μας έβαλες προβληματισμούς. Ευτυχώς, για επαναξιολογήσεις λόγων και αντιστοίχιση με πράξεις.
Φιλιά και αγκαλιές
Μαριμάρ μου,
ΔιαγραφήΜ άρεσε ως συνήθως η προσέγγισή σου. Κάποια Λόγια είναι Φυλαχτά Πολύτιμα. Όλα τ άλλα κατά περίπτωση μόνον ζυγίζονται, κι άλλα ξαναζυγίζονται μετά από τον αναγκαίο καιρό. Είναι φορές που βρίσκεις κι ανέλπιστα διαμάντια.
Ανταποδίδω την αγκαλιά και καλό ξημέρωμα να έχουμε.
Έξω λυσσομανάει ο αέρας.
Λόγια σοφά, λόγια καρδιάς, λόγια εμπειρίας! Το μόνο που πρέπει είναι τα φυλάξουμε ως ανεκτίμητο θησαυρό μέσα μας!
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά !
Pepi μου, όλη η ζωή είναι μια εμπειρία που μένει ν αποκωδικοποιηθεί..κάποτε.
ΔιαγραφήΣε φιλώ
Χριστέ μου! Πόση σοφία σε τούτες τις γραμμές. Πόσες αλήθειες σε τόσο χώρο!
ΑπάντησηΔιαγραφή"Για αυτό βλέπεις τόσα πουλιά στον ουρανό. Είναι τα λόγια των ανθρώπων......"
Τι μπορώ να πω. Προσπαθώ μόνο να σκεφτώ τι ήταν εκείνο που γονιμοποίησε τούτες τις πολύτιμες σκέψεις!
Πάντα "Κάτι" είναι ευπατρίδη μου, κι ίσως δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αυτό, καθώς μάλλον ζούμε συνεχώς ανάμεσα σε λόγια, και κάποτε πάμε ν ακουμπήσουμε πάνω τους..θανάσιμο λάθος γαιτί δεν πέφτεις πάντα σε αγκαλιές από ροδοπέταλα.. Ενίοτε πέφτεις και στο κενό! Ξέρεις: τις..Σιωπές τις μεγάλες Παύσεις..
ΔιαγραφήΚαλό ξημέρωμα ιππότη του σασπενς
Είμαστε έτσι; Ναι, έτσι είμαστε...
ΑπάντησηΔιαγραφήδεν είναι μελαγχολική η διαπίστωση... δεν είναι χαρούμενη...
είναι σχεδόν κλινική διάγνωση...
οφείλεις να το ξέρεις... και ύστερα, κάνε όπως νομίζεις...
δεν τολμώ να προσθέσω τίποτα... ιδιαίτερα στις τελευταίες σου αποστροφές
θα έμοιαζα φαιδρός...
με μια σκέψη αγάπης σε αφήνω
το σίγουρο κάπως αλλιώς από λίγα λεπτά πριν
που μπήκα...
Λόγια σοφά και σχόλια μεστά...συμφωνώ απόλυτα...μας έβαλες πολλούς προβληματισμούς,τόσο για τα λόγια που είπαμε όσο και για τα λόγια που ακούσαμε.....επιτρέψαμε ανθρώπους να μας κρίνουν ή να μας κολακεύσουν,πληγώσαμε ή ενθαρρύναμε....οι δέκτες-ακροατές έιναι τα θύματα....μα και οι θύτες,θύματα κάποιων άλλων είναι....θα γράψω μία φράση που την άκουγα μικρή και δεν την καταλάβαινα.....νερό κι αλάτσι ότι είπαμε....έλεγαν οι γειτόνισσες παληά ....και εξακολουθούσαν να μιλάνε αδιάκοπα....
ΑπάντησηΔιαγραφήΜαρία μου εσύ έχεις ..ειδικότητα στα Έργα! Το λέω μετά λόγου γνώσεως!
ΔιαγραφήΑπόλαυσα με την ψυχή μου αυτή την αυθεντική εικόνα που μου πρόσφερες και μέσα της υπάρχουν πολύ μεγάλες αφοπλιστικές αλήθειες!
Μια μεγάλη αγκαλιά
Ρεγγίνα άκρως ποιητική και φιλόσοφος πάντα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣου έγραψα και προσωπικά και σε ρώτησα από το μπλογκ μου αν έλαβες το μέιλ, δεν πήρα απάντηση.
Υπάρχει κάποιος λόγος;
Αν θες, γλυκειά μου, απάντησέ μου.
Με έχεις συνηθίσει πάντα να μου μιλάς με αγάπη