θα δεις αυτά τα λόγια να αιωρούνται με όλα τα κενά τους ανάμεσα.
Καθένα τους έχει θηλιές στρογγυλές και κατηφοριές ικανές να πέσεις γλιστρώντας από εκεί.
Ωστόσο αυτοί επιμένουν να σε κρεμούν από τις λέξεις τους με σοβαρότητα- αυτή της στιγμής.
Μα η στιγμή κρατάει ως την προφορά.
Κι είναι η ζωή πολύ μικρή για να χάνεις τόσο χρόνο μ αυτές τις άδειες λέξεις.
Πιο καλά να τις αφήνεις στο δωμάτιο φεύγοντας.
Αυτές αντέχουν και θα ειπωθούν σε κάθε παραλήπτη.
Αυτή η ζωή είναι πολύ μικρή για να νοιάζεται για εντυπώσεις, για να εξαντλείται σε πυροτεχνήματα,
να ενθουσιάζεται από παραπλανητικές εικόνες
και να εστιάζει σε ότι μπορεί να αποτιμηθεί
και όχι να εκτιμηθεί.
Αυτή η ζωή είναι πολύ μικρή για να υποβληθείς στον κόπο ν αφήσεις να σε σκηνοθετήσουν,
ή να πιστέψεις στους διαλόγους σεναρίου..
γνωρίζοντας πως πρόκειται περί θεάτρου,
κάποτε υψηλών προδιαγραφών, αλλά πάντως θεάτρου.
Μείνε εκεί στην πρώτη σειρά των βελούδινων καθισμάτων μιας εξαιρετικής σκηνής που παίζεται μπροστά σου.
Απολάμβανε ως θεατής την τέχνη κι άσε τις λέξεις που θ ακούσεις να κυλήσουν στα σκαλιά γιατί ποτέ δεν ήταν ειπωμένες παρά μόνον πάνω στη σκηνή,
τέλειες μετά από πολλές πρόβες.. αλλά όχι αρκετά τέλειες για νάναι αληθινές.
Κι αν σε κουράσει η σκηνή, ο επιτηδευμένος διάκοσμος,
τα ψεύτικα τα φώτα,
φεύγεις αθόρυβα πίσω από τη βουή της αίθουσας,
κι αφήνεις πίσω σου τον απόηχο των χειροκροτημάτων.
Ανοίγεις την πόρτα στον ψυχρό καθαρό αέρα ενός ήσυχου δρόμου που η σιγή του είναι αληθινή και οι ήχοι του αντιλαλούν στις γυαλισμένες πλάκες του φεγγαρόφωτου.
Περπάτησε μακριά απ αυτές τις λέξεις γιατί η ζωή είναι πολύ μικρή για να κρεμαστείς από το άδειο τους.
Βημάτισε αργά,
άφησε την ψυχή σου να μιλήσει, κι άκουσέ την προσεκτικά γιατί μιλάει ψιθυριστά
και οι Λέξεις της είναι οι μόνες που πρέπει να ξέρεις.
Και οι μόνες που πρέπει να πιστέψεις.
...τί ομορφιά στις φωτογραφίες σου!
ΑπάντησηΔιαγραφήκι εκεί που σκέφτηκα:
-πόση θα ήταν η επιτυχία τους σε... "άσπρο-μαύρο" !!!;;;
η γοητεία των διαλεγμένων λέξεων της καρδιάς,
μου απάντησε: -πίστευε, πίστευε! η ζωή ξέρει τί κάνει...
Σε φιλώ,
Ρεγγίνα μου,
Υιώτα
αστοριανή ΝΥ
Σκέπτομαι πώς να σχολιάσω σήμερα τούτη την υπέροχη ανάρτησή σου, Ρεγγίνα, αφού από τη μια βλέπω εικόνες χειμωνιάτικες κι από την άλλη διαβάζω με ενδιαφέρον λόγια βγαλμένα από γλυκιά καρδιά και ανθισμένη ψυχή!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι λέξεις σου έχουν χρώμα και συναίσθημα, που ξέφυγαν, θαρρείς, από τα μαδημένα δέντρα κάνοντας το γραφτό σου να με σεργιανίζει…
Στο λέω: Με την πένα της ψυχής σου ξέρεις να ζωγραφίζεις ομορφιές…
Φιλιά πρωινά και μια αγκαλιά ΝΑΑΑ!!!
Αγαπημένη μου Ρεγγίνα,
ΑπάντησηΔιαγραφήΔυο λέξεις απο την ψυχή μου σου αφήνω εδώ για να μην νομίσεις ότι δεν είμαι πάντα μαζί σου. Μια μικρή αδιαθεσία ήρθε να προστεθεί στ' άλλα. Θα περάσει.
Φιλιά και μιαν αγκαλιά
ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΣΥΜΦ ΜΕ ΟΛΑ!!!!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή@Αστοριανή μου Γιώτα,
ΑπάντησηΔιαγραφήλες να συνεχίσω να πιστεύω;;
Κι αν σου πω ότι , ενώ θυμωμένη γράφω, πάλι είμαι έτοιμη να ..πιστέψω;
Θέλουμε να πιστεύουμε στις καλές προθέσεις, σε κάποια λόγια που μπορεί να έχουν και ..βάθος!
Ναί!
Σε φιλώ
@Μηθυμναίε μου,
ΑπάντησηΔιαγραφήπόσο σ ευχαριστώ για τη συναισθηματική πληθωρικότητα και την ενθουσιώδη διάθεση, και χαίρομαι αν σ ενέπνευσαν οι σκέψεις μου, και σου έφεραν τόσο πλούσια συναισθήματα, τόσο γενναιόδωρες εκφράσεις..
Να είσαι πολύ καλά.
Καλό ξημέρωμα
@Marimar μου,
ΑπάντησηΔιαγραφήπες μου οτι έχεις μια απλή γρίππη, ή μια ίωση με λίγο πονόλαιμο και τίποτα παραπάνω..
Αυτό θέλω! Και κουκουλώσου στο πάπλωμα μέχρι να σου περάσει..
Σε κερνάω ένα ζεστό τσάι με κανέλα και περιμένω να αναρρώσεις..
Περαστικά!
@foufoula89,
ΑπάντησηΔιαγραφήβλέπεις! Δοκιμασμένα ..λόγια αυτά!
Καλό ξημέρωμα
Aγαπητή μου Ρεγγίνα
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ κάθε σου φράση είναι και μια πικρή αλήθεια στην σημερινή κοινωνία έτσι όπως εμείς οι ίδιοι την έχουμε φτιάξει. Θα πρέπει να μπορούμε να αφήνουμε τις λέξεις που μας κρεμάνε. Να μπορούμε να αδιαφορούμε. Αλλά...
Υπέροχη ανάρτηση όπως όλες όσες μας έχεις προσφέρει.
Πάντως οι φωτογραφίες σου συναγωνίζονται τον λόγο.
Νάσαι πάντα καλά
ΥΓ. Αύριο στα Εφτάνησα έχω αφιέρωμα στον Άγιο μας λόγω της γιορτής.
Η ζωή είναι πολύ μικρή για ανούσιες θυσίες ήπατος... Συμφωνώ απόλυτα Ρεγγίνα! Υπάρχουν λέξεις που απλά λερώνονται όταν ειπωθούν από πλαστικά χείλη!
ΑπάντησηΔιαγραφή@Καλέ μου ξενητεμένε Ντένη,
ΑπάντησηΔιαγραφήθα περιμένω να δω το αφιέρωμα στον Άγιο μας..
Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες σε μια πολύ ήσυχη ώρα, που η ψυχρή καθαρή ατμόσφαιρα και η σιγή, βοηθούσε τη σκέψη.
Όσο για τις άδειες λέξεις, βλέπεις πως δεν μπορούν να σταθούν μη έχοντας "ειδικό βάρος", και τότε αποκαλύπτεται το άδειο τους, όταν εξατμιστούν όπως οι σαπουνόφουσκες των παιδιών.. Μετά μένει ανεπεξέργαστη και σημαντική η αλήθεια.
Καλό σου βράδυ και σ ευχαριστώ
@Εμέλιά μου,
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμφωνώ!
Το συκώτι είναι από τα βασικά όργανα και δεν μπορεί να κάνει δυσανάλογες θυσίες. Οπότε δεν μπορούμε να μπαίνουμε σε .."ηπατικές δοκιμασίες"! Η φράση σου: "Υπάρχουν λέξεις που απλά λερώνονται όταν ειπωθούν από πλαστικά χείλη!" μου άρεσε πάρα πολύ!
Αυτά τα "πλαστικά" λερώνουνε τον κόσμο..