Όταν δεν υπάρχει έδαφος να περπατήσεις, είναι ώρα να πετάξεις

Γέρνει το κεφάλι του ο κύκνος εκεί στην πρώτη άνοιξη. 
Το κρύβει όλο μέσα σ ένα λουλούδι και οσφραίνεται μόνο αυτό. 
Όλα είναι ανυπόφορα μεθυστικά, απολύτως άγνωστα ώστε να γοητεύουν. 
Και εξαιρετικά άβολα.
Ανυπόφορη εφηβεία και κράτησε πολύ.
Δεν ξέρει που να βάλει το κεφάλι του, τον εμποδίζει ο καμπυλωτός λαιμός του, δεν διακρίνει μακρυά γιατί έχει ένα πλέγμα μπρός στα μάτια του.
Κι αν διακρίνει δεν εμπιστεύεται.
Θεωρεί ότι οι άλλοι, οι μεγάλοι και σημαντικοί ξέρουν και θέλουν το καλό. 
Κι αν δεν τους πείσει δεν προχωράει. Αναδιπλώνεται.
Κύκνειο άσμα; Μα δε τελειώνει ότι δεν άρχισε. Κι αυτό το τραγούδι δεν άρχισε ακόμα..
Ο νεαρός κύκνος, που ένοιωθε και ήταν κλωτσοσκούφι, διέκρινε βαθιά, έβλεπε μακρυά χωρίς να το ξέρει, μα δεν έβλεπε κοντά κι ας το νόμιζε..
Πίστευε πως έπρεπε να πείσει για κείνο που διέκρινε.
Μα δεν πείθεται εκείνος που έχει να χάσει αν πεισθεί.
Ούτε εκείνος που δεν μπορεί να δει παρά μόνον προσωπικές εμπλοκές.
Έτσι ο κύκνος χαμήλωσε πολύ το κεφάλι προσαρμοστικά κι έμεινε εκεί για πολλούς χειμώνες.
Τόσες φορές έπνιξε τα καλοκαίρια του.
Άλλες τόσες φορές έδειξε μόνο την Ανυπομονησία του.
Αυτή την είχε πάντα κατάσαρκα στο σώμα του, ως εγκάρσια τομή πάνω σε ημιτελείς συνδέσεις.
Άνοιξε απότομο ρήγμα μπροστά του η θεμελιώδης Εκκρεμότητα, κι έτσι απρόσμενα άνοιξε τυφλό ένα παράθυρο στην άνοιξη, να μπουν κόκκινα λουλούδια αταίριαστα του χειμώνος, και όλες οι άστεγες πεταλούδες.
Δεν ξέρω τι έκαναν πετώντας μέσα στις σκέψεις του. 

Η γνώση δεν μετακινεί τους χρόνους.. Δεν μετακινεί τίποτα.
Μόνο ορίζει.
To ήξερε καλά εκ των προτέρων, το απέδειξε πικρά εκ των υστέρων, χωρίς να έχει επωφεληθεί από την πρώτη γνώση που έκαιγε μόνο τον ίδιο και δεν έμελλε να συγκινήσει.
Δεν χρειαζόταν να πείσει. Δεν έχει πια καμιά αξία η πειθώ. Μάλιστα αποδείχθηκε ότι εκεί δεν είχε ποτέ καμία θέση.!
Κι αν είχε δίκιο, τι σημασία έχει πια αφού ακολούθησε τον άλλο δρόμο με πλήρη συναίσθηση αυτού αλλά όχι και του ικριώματος του γκρεμνού, και κυρίως όχι του αδιαπέραστου της επιστροφής.
Ή ίσως όχι; Όλα είναι δυνατά τ αδύνατα.
Όταν δεν υπάρχει έδαφος να περπατήσεις, είναι ώρα να πετάξεις.