"Ο Κατάδικος" του Ντίνου Θεοτόκη- μια διαφορετική θεατρική παράσταση (2)

Το "Οικείο Θέατρο" ανέβασε απόψε στον Άγιο Προκόπιο Μέσης Κέρκυρας τη θεατρική παράσταση

"ο Κατάδικος" βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη μετά από πρόσκληση του Πολιτιστικού Συλλόγου Αγίου Προκοπίου.

Είναι γνωστό το έργο του Κωνσταντίνου Θεοτόκη «Κατάδικος». 

Στην αρχή του μήνα σε σχετική ανακοίνωση ενημερωτική των παραστάσεων, μετέφερα από τη σελίδα του Οικείου Θεάτρου τη βασική φιλοσοφία τους που είναι : να «ανέβει» σε σπίτια, εκκλησίες, θεατρικές σκηνές του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., στις φυλακές της Κέρκυρας, σε τοπικούς πολιτιστικούς οργανισμούς, αίθουσες σχολείων κλπ.

Το Οικείο Θέατρο είναι ένα αξιόλογο θεατρικό σχήμα αποτελούμενο από νέους και πολύ ταλαντούχους ηθοποιούς υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Μίλτου Δημουλή, που έχει στο ενεργητικό του ήδη πολύ αξιόλογες παραστάσεις.

Όπως λένε οι ίδιοι οι συντελεστές:

"Το Οικείο Θέατρο καινοτομεί για δεύτερη φορά.

Θεσμοθετεί την παρουσία του , μια φορά το χρόνο, σε διαφορετικό κάθε φορά νομό τη Ελλάδας, όπου το θέμα του έργου ή ο συγγραφέας θα έχει άμεση σχέση με τον τόπο που απευθυνόμαστε. 

(Εδώ- προσθέτω εγώ- Κερκυραίος είναι ο συγγραφέας αλλά και ο σκηνοθέτης).

Ο θεσμός αυτός ξεκινάει από την Κέρκυρα με το έργο "ΚΑΤΑΔΙΚΟΣ" του Κων/νου Θεοτόκη τον Οκτώβριο του 2011. Ο Θεοτόκης, καταγράφει την κοινωνία

και ταυτόχρονα ενεργοποιεί την συνείδηση του ανθρώπου..."

Οι συντελεστές από πλευράς Οικείου Θεάτρου ήταν οι εξής:

Επεξεργασία κειμένου, Διασκευή Σοφία Αδαμίδου

Σκηνοθεσία Μίλτος Δημουλής Σκηνικά – Κοστούμια Θεοδόσης Δαυλός

Μουσική Τάσος Σωτηράκης Φωτισμός Αντώνης Παναγιωτόπουλος

Διανομή (με σειρά εμφάνισης)

Αρετή Δάφνη Ασημακοπούλου – Κουλουλία

Τουρκόγιαννος Στέλιος Γεράνης

Μαργαρίτα Ανδρομάχη Δαυλού

Πέτρος Πέπονας Τάσος Σωτηράκης

Γιώργης Αράθυμος, Κάης Λευτέρης Τσάτσης

Δικαστής, Φύλακας Μίλτος Δημουλής

Στην παράσταση ακούστηκαν 3 τραγούδια που βασίζονται σε σονάτες του Κωνσταντίνου Θεοτόκη.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα, ήδη η παράσταση ανέβηκε αυτό το μήνα φιλοξενούμενη σε σπίτια, και στη συνέχεια στο κτίριο της Ιονίου Βουλής (2 Οκτωβρίου 2011), στη Δημοτική Πινακοθήκη (8 Οκτωβρίου 2011), στο Βυζαντινό Μουσείο Αντιβουνιώτισσας (09 Οκτωβρίου 2011) και στο Παλαιό Φρούριο -Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου (15 Οκτωβρίου 2011).

Απόψε την παρακολούθησα στο παλιό μου σχολείο και αυτό το γεγονός είχε επί πλέον τη δική του νοηματοδότηση. 

Θα μιλήσω ως απλός θεατής που δεν έχει γνώσεις θεατρολογίας, και θα προσπαθήσω να σας μεταφέρω λιτά κάτι από το προσωπικό μου βίωμα,
 καθώς πιστεύω οτι η παράσταση αυτή δεν εξαντλείται. 

Έχω διαβάσει το βιβλίο. 

Φεύγοντας όμως μετά από αυτή την παράσταση ένοιωσα ξανά την ανάγκη να επιστρέψω στο κείμενο,
 και ειδικά σε συγκεκριμένες κορυφαίες αποστροφές του λόγου του συγγραφέα που αγγίζουν θεμελιώδη ερωτήματα και εξουσιαστικά διλήμματα μ έναν τρόπο αποκαλυπτικά σημερινό και αιφνιδιαστικά προσωπικό.

Από την πρώτη στιγμή ήταν έντονη η αίσθηση ότι η σκηνή και η αίθουσα ήταν ένα.

Οι θεατές σε απόσταση αναπνοής από τη σκηνή, ήταν μέρος της σκηνής, "άγγιζαν" τους χαρακτήρες, βίωναν τους ψυχικούς κραδασμούς που αποτυπώνονταν από τις πιο λεπτές αποχρώσεις συναισθημάτων ως τις πιο βίαιες εσωτερικές συγκρούσεις που χάραζαν τους ήρωες επιτρέποντας ταυτίσεις. 

Μεγάλο είναι ένα συγγραφικό έργο αν ο κάθε αναγνώστης άντλησε από αυτό τουλάχιστον ένα κορυφαίο γιαυτόν προσωπικό νόημα ικανό να το τοποθετήσει στη βιωματική του εμπειρία και να προχωρήσει έναν ακόμη βηματισμό. 

Μεγάλη είναι μία παράσταση όχι όταν έχει εντυπωσιακά σκηνικά, κοστούμια, διαφήμιση και διάσημα ονόματα, αλλά όταν διατυπώσει κατάλληλα το Νόημα τεντώνοντάς το σε Στιγμές έντασης ψυχοσυναισθηματικής εμπειρίας τόσο ώστε ο θεατής το αναγνωρίσει ως "δικό του" και να του "μιλήσει" με προσωπικό αντίλαλο. 
Να γίνει "οικείο" κατορθώνοντας να διαπεράσει την απόσταση ανάμεσα στη σκηνή και στο θεατή. 
Αυτό είναι το "Οικείο Θέατρο".

Για μένα και για όσους την απολαύσαμε απόψε, ήταν μία Εξαιρετική παράσταση! 

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους ηθοποιούς και το σκηνοθέτη. 

Εύχομαι να συνεχίσουν να προσφέρουν πολιτισμό και πνευματικότητα σε καιρούς ένδειας.

Δείτε κι εδώ.

Ακολουθούν ενδεικτικά μικρά βίντεο της παράστασης: