Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

Η συνταγή μου για Κόλλυβα



Υλικά:
2 κιλά σιτάρι αναποφλοίωτο
300gr αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κιλό ζάχαρη άχνη
1 κιλό ζάχαρη κρυσταλλική
500 gr καρύδια
500 gr αμύγδαλα ασπρισμένα
300 gr σουσάμι
200 gr κουκουνάρια
200 gr φουντούκια
300 gr σταφίδες άσπρες
300 gr σταφίδες μαύρες
50 gr κανέλα
50 gr μοσχοκάρυδο
50 gr γαρύφαλλο
50 gr κόλλιανδρο
50 gr γλυκάνισο
Ασημένια κουφετάκια για το στόλισμα.

Τα Κόλλυβα για να πετύχουν χρειάζονται κυρίως ένα Συστατικό που είναι η Αγάπη.
Αφότου έχουμε Αυτό, ξεκινάμε:
Μουλιάζουμε για 4-5 ώρες το σιτάρι. Στη συνέχεια το βράζουμε ώστε να παραμείνει ολόκληρο αλλά στο στάδιο λίγο πριν σκάσει. Το απλώνουμε σε καθαρή αφράτη πετσέτα και το αφήνουμε να στεγνώσει απλωμένο. Εγώ ανάβω το φούρνο στον αέρα στους 50 βαθμούς και το βάζω μέσα για 5 λεπτά, όχι περισσότερο, και είναι έτοιμο.

Έχω μουλιάσει τα αμύγδαλα για 5-6 ώρες και μετά τα χωρίζω στα δύο.
Έχω βάλει σε κονιάκ και νερό ίση ποσότητα τις σταφίδες να μουλιάσουν για 2-3 ώρες.
Παίρνω το αλεύρι και το καβουρδίζω μόνο του σε αντικολλητικό  βαθύ τηγάνι μέχρι το σημείο να έχει μόλις αρχίσει να σκουραίνει ελάχιστα, ένα τόνο κάτω από το λευκό. Το ανακατεύω με το σιτάρι να πάει ομοιόμορφα παντού. 
Προσθέτω στο σιτάρι τα αμύγδαλα, τα καρύδια, τα κουκουνάρια, τα κανελογαρύφαλλα, το μοσχοκάρυδο, το γλυκάνισο,  τον κόλλιανδρο, τις σταφίδες που τις έχω στεγνώσει καλά πρώτα.
Μετά στο τηγάνι βάζω το σουσάμι και το καίω μόνο του κι αυτό ανακατεύοντας συνεχώς σε μέτρια φωτιά. Έτσι όπως είναι καυτό και σχεδόν λιωμένο, το ρίχνω μέσα στο μείγμα του σιταριού και ανακατεύω πολύ καλά. 
Στρώνω τα κόλλυβα στο δίσκο τους, από πάνω μια στρώση αλεύρι καμένο, κι από πάνω μια στρώση ζάχαρη κρυσταλλική και τέλος ζάχαρη άχνη.
Παίρνω τη λαδόκολα και  την πιέζω προσεκτικά με τα δάκτυλα πάνω στην άχνη ώστε να γίνει λεία η επιφάνεια. 

Μετά στολίζω φτιάχνοντας σταυρό με τα ασημένια κουφετάκια και τα αρχικά του Αγαπημένου.
Κάνω και μία κορνίζα-γαρνιτούρα με τα υπόλοιπα κουφετάκια και τα κόλλυβα είναι έτοιμα.

Στην Κέρκυρα ρόδι βάζουμε μόνο στα σπερνά που γίνονται για τη μνήμη Αγίων. Στα κόλλυβα δεν βάζουμε ρόδι ούτε κουφέτα.

42 σχόλια:

SpIrToKoYto είπε...

Κατ'αρχήν να σου πω πως θεωρώ μέγιστη απόδειξη της αγάπης σου,το γεγονός πως κάνεις μόνη σου αυτή τη διαδικασία...
στη Λαμία από όπου είναι η καταγωγή μου,βάζουμε ρόδι αλλά και μαιντανό...
δυστυχώς χρειάστηκε να εκφράσω την αγάπη μου αρκετές φορές με αυτό τον τρόπο...
να τον θυμάσαι πάντα με αγάπη..-:)

magda είπε...

Είναι μία άλλη εκδοχή, πολύ ωραιότερη απ αυτήν που γνωρίζω από τους γονείς μου, εις πάσα περίπτωση είναι μεγάλη τιμή προς τα αγαπημένα μας πρόσωπα που κοιμήθηκαν...
Καλό Σαββατοκύριακο
Μάγδα

Νίκη είπε...

Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει αυτή η σχέση που μας φέρνει πιο κοντά μ'αυτούς που έφυγαν,ακόμα και για τα παιδιά.
Κι εμείς καπως έτσι τα φτιάχνουμε,εκτός από το καβουρδισμένο αλεύρι.Βάζουμε όμως ρόδι, μαιντανό και καρυδόψιχα.

ΧΑΡΑ είπε...

Οπως όλα σου... ΑΡΧΟΝΤΙΚΑ!!! Αμε, ο σταυρός και το μονόγραμμα!!!Καλλιτέχνης!
Μόνο μία παρατήρηση-ερώτηση-διαπίστωση (;)εμείς σπερνά και κόλυβα τάχουμε ένα. Πρώτη φορά διαπιστώνω την διαφορά τους.
Και μ αρέσουνσουνσουνσουν, μ όποια ονομασία!
Σε φιλώ αγαπημένη

Μινωΐτισσα είπε...

Σας συγκίνησες πολύ ΡΕΓΓΊΝΑ ....Είσαι πραγματική αρχόντισσα....νάσαι καλά να τιμάς την μνήμη τους.

Emelia είπε...

Πάντα ευλογημένη να τα ετοιμάζεις με αγάπη... Νόστιμα και αρωματικά!

kiki είπε...

Καλλιτέχνις!!! Ο Σταυρός είναι σκέτο κέντημα! Να είσαι καλά και να φτιάχνεις πάντα για τους δικούς σου!
Ερώτηση: λες, καβουρντίζεις το αλεύρι και το ανακατέβεις με τα κόλλυβα, ενώ μετά λες ότι το απλώνεις πάνω από τα κόλλυβα. Μήπως ανακατεύεις μόνο ένα μέρος από το αλεύρι μέσα και το υπόλοιπο από πάνω; Για ρίξε διευκρίνιση γιατί μου άρεσαν τα κόλλυβά σου. Όντως φαίνονται αρχοντικά!

Σαλογραια είπε...

Αμάνννν!
Αυτά δεν είναι κόλλυβα, περιστεράκι μου, αυτά είναι έργο ΥΨΗΛΟΤΑΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ!
Μου άρεσε και η υπόδειξη για το ότι δε βάζουμε ρόδι και κουφέτα, παρά μόνο αν είναι προς τιμήν των Αγίων...
ΘΑ ΑΠΟΘΗΣΑΥΡΙΣΩ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΗ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩΩ!

makis είπε...

polu sygkinitiki anartisi reggina mou...kai dwsmeni me megalo sevasmo apo sena...eyge...

Ρεγγίνα είπε...

@SpIrToKoYto μου,
δυστυχώς κι έγώ κάτι χρόνια τώρα εκφράζω με αυτόν και άλλον τρόπο (πρόσφορα) την Αγάπη σε συγκεκριμένη κατεύθυνση και να που τελευταία μου διπλασιάσθηκε η ..συχνότητα..
Εκφράζουμε την Αγάπη με τον τρόπο που μπορούμε κάθε φορά.
Θα σου πω κάτι: όλη την ώρα που τα παρασκευάζω, κι αυτά και το πρόσφορο, νοιώθω έντονη την "παρουσία" του(και της τώρα πια..)και είναι σαν να κάνω μιά "επίσκεψη" μέσα σε μια γαλήνη εναλλασσόμενη από συγκίνηση. Ότι κάνουμε για τον Άλλον μας φέρνει κοντά.

Ρεγγίνα είπε...

@ magda μου,
έχω ακούσει για το μαϊντανό. Εγώ δεν βάζω. Είναι όντως Τιμή και Σεβασμός και είναι κάτι που εμένα μου κάνει πολύ καλό και απαλύνει την ψυχή μου.

Και σε σένα ένα όμορφο Σαββατοκύριακο

Ρεγγίνα είπε...

@ Νίκη μου,
υπάρχουν πολλές παραλλαγές του ιδίου σ όλη την Ελλάδα. Εγώ όταν άρχισα να τα φτιάχνω, αρχικά τα έκανα λίγο πιο λιτά και στην πορεία του χρόνου κατέληξα σ αυτή τη βασική συνταγή που ικανοποιεί πολύ.
Πιστεύω οτι είναι καλό για τα παιδιά να βλέπουν και να συμμετέχουν στη διαδικασία γιατί μόνο έτσι είναι δυνατόν να τη συνεχίσουν. Είναι σημαντικό να "βλέπουν" και την προοπτική αυτού. Οτι δηλαδή πίσω από την όποια συνταγή,εστιάζουμε στο "γιατί" γίνονται.
Σε φιλώ

Ρεγγίνα είπε...

@Χαρά μου,
αν τα δοκίμαζες κιόλας......,
όχι που να το παινευτώ!!!!!!!!!!
να σου πω οτι ήταν τα καλύτερά μου ως τώρα;;;
Τι μετριοφροσύνη!
Όμως πολλά εξαρτώνται από το στάρι. Πόσο σωστά θα βράσει ώστε να παραμείνει ολόκληρο αλλά και τρυφερό. Αυτό μου πέτυχε πολύ και μετά ..ο καλλιτέχνης έδρασε!
Κάθε φορά κάνω και άλλο στόλισμα, ότι μου βγει εκείνη την ώρα.
Εκείνη την ώρα την έχω αφιερώσει εντελώς! Έχει μια βαθύτατη σχέση με προσευχή και σκέψη και Σχέση. Οτι η Αγάπη δεν γνωρίζει θάνατο και διεισδύει παντού..
Σε φιλώ πολύ γλυκειά μου.

Ρεγγίνα είπε...

@Μινωΐτισσα,
Μαρία μου, εσύ καταλαβαίνεις!
Έχουμε πολλά ανταλλάξει γύρω από αυτά και το βάθος απ όπου έρχονται.

Καλό Σαββατοκύριακο σ όλους σας,
και την αγάπη μου

Ρεγγίνα είπε...

@Εμέλια,
εσύ που τα δοκίμασες κιόλας, και τα σέρβιρες, είχες συμμετοχή σ όλα αυτά και στην Αγάπη!
Εύχομαι να έχεις την Ευχή, και την έχεις ήδη!

Φιλί

Ρεγγίνα είπε...

@Κική,
μα τι μάτι είναι αυτό το δικό σου;;
Το μάτι του ειδικού απ όπου δεν ξεφεύγεις, παρ ότι πολλοί το διάβασαν και λίγοι ως ελάχιστοι το "είδαν" αυτό!!!
ΈΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ!!!
Η εξήγηση είναι απλή: Όλα τα χρόνια ανακάτευα το περισσότερο μέσα στο στάρι και άφηνα και λίγο για να μπει στην επιφάνεια. Όπότε αφηρημένη καθώς έγραφα δεν το διευκρίνισα. Φέτος όμως στην εκτέλεση δεν έβαλα καθόλου στο στάρι και το άπλωσα όλο στην επιφάνεια. Έτσι ήπιε όλη την υγρασία από την επιφάνεια και δεν πέρασε πάνω ώστε να μου την υγράνει. Επίσης-επειδή η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά- τελικά μου πήρε λιγότερη ζάχαρη απ όση γράφω. Θα το δεις στην πράξη. Σημείωση 1): Εκτός από το στολισμένο δίσκο η υπόλοιπη ποσότητα μπαίνει σε μεγάλο σκεύος χωρίς τη ζάχαρη. Όταν τελειώσουν όλα ανακατεύω το περιεχόμενο του δίσκου μέσα στο σκεύος και εκεί κανονίζω την ποσότητα της ζάχαρης. Σημείωση 2) Σκέφτηκα και κράτησα σπίτι μια ποσότητα από τα έτοιμα κόλλυβα απ όπου έλειπε μόνον η ζάχαρη, και τα έβαλα στο ψυγείο. Το μεσημέρι έκανα μια σαλάτα με ρόκα- μαρούλι και έριξα μέσα και μια ποσότητα από αυτό (σκέψου τα υλικά) και ήταν μια καταπληκτική σαλάτα και μόνο λεμονάκι.
Φιλιά

Ρεγγίνα είπε...

@Σαλογραία μου,
χαίρομαι που σου άρεσαν.
Εγώ είμαι που σ ευχαριστώ για μια σειρά από λόγους..
Πάρε τη συνταγή και φτιάξε την και μου λές.
Όλοι έχουμε Πρόσωπα ΕΚΕΙ,
που Αγαπάμε!

Καλή Κυριακή

Ρεγγίνα είπε...

@Μάκη μου,
σ ευχαριστώ για τη Σκέψη!
Όλα περνάνε πρώτα από την καρδιά μας.
Είναι τρόποι Αγάπης.

Καλό Σαββατοκύριακο

kiki είπε...

Δεν ειναι το μάτι του ειδικου! Είναι το μάτι της λιχούδας. Σπάνια προλαβαίνω να διαβάσω όλη μια ανάρτηση... ΑΛΛΑ.... Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο πολύ μου αρέσουν τα κόλλυβα. Μικρή, πάντα απορούσα πώς να γίνονται, όταν έβλεπα αυτούς τους καλοοστολισμένους δίσκους, με το άσπρο πέπλο από πάνω, να υποχωρεί και να καταστρέφεται σαν πύργος στην άμμο, από τα χέρια αυτού που θα τα μοίραζε. Την αμαρτία μου τη λέω. Πεθαίνω για κόλλυβα! Πρόπερσι είχα γράψει μαι συνταγή για απλά κόλλυβα και καποια μου είχε πει πώς γίνονται αυτά που έκανες κι εσύ. Κι εκείνη, έριχνε όλο το αλεύρι από πάνω, για την υγρασία. Γι' αυτό τώρα το διάβασα όλο. Είναι τόσο καλή η ανάρτηση, που θα σου πρότεινα, αν μου έδινες την άδεια, να την αναδημσίευα στην κουζίνα κοντά τις Αποκριές. ΄Η έστω θα το κάνω με λινκ, παίρνοντας μόνο την υπέροχη φωτό σου αν συμφωνείς!

Ρεγγίνα είπε...

@Κική,
Δική σου!
Πάρτην να ταξιδέψει στη Ζάκυνθο που αγαπώ πολύ, σαν να ήρθα εγώ!
Εννοείται και τις φωτο.

Φιλιά

kiki είπε...

Ευχαριστώ ΠΟΛΥ!!!! :-)))
Καλό σκ!

misirlou misirlou είπε...

Την ιδια συνταγη φτιαχνει και η μητερα μου ....σχεδον .Δεν βαζει φουντουκι.
Ειναι υπεροχο γλυκισμα για μενα...και πολυ θρεπτικο.Δε θα επρεπε να το φτιαχνουμε μονο για τις ιδιαιτερες περιστασεις.Τρελεεενομαι για κολυβα!!!

Ρεγγίνα είπε...

@ misirlou misirlou,
Κι εγώ τρελαίνομαι για κόλλυβα! Να σου πω και κάτι άλλο; Φύλαξα το πηχτό ζουμάκι που έβρασε το στάρι και έριξα μέσα μπόλικο λεμόνι και το έκανα ρόφημα! Ζεστό και λεμονάτο ήταν πολύ γευστικό και είναι βέβαια και αποτοξίνωση του οργανισμού, είναι και φάρμακο για τη χοληστερίνη και επί πλέον είναι προστατευτικό του βλενογόνου όλου του γαστρεντερολογικού συστήματος. Άλλη φορά σκέφτομαι οτι θα μπορούσα να το κάνω βάση για μια κρεατόσουπα ή και για μιά σάλτσα με προσθήκη κάποιου κρεατόζουμου.. Ιδέες;;
Άλλο τίποτα!
Καλή Κυριακή

irida είπε...

να εισαι πάντα καλά....θα την δοκιμάσω την συνταγή σου...γιατι και εγω μόνη μου τα φτιάχνω...γαληνευει και η δικη μου
η ψυχή!!καλό σαββατοκύριακο!!!

Ρεγγίνα είπε...

@Irida,
καλώς ήλθες.
Ναι. Γαληνεύει!!

Δοκίμασε και δεν θ αλλάζεις αυτή τη συνταγή. Είναι αυτή στην οποία κατέληξα μετά ..δώδεκα χρόνια παραλλαγών!

Καλό ξημέρωμα

quartier libre είπε...

@
Καλλι-τέχνης είσαι !

τι όμορφα !
κρίμα να μην είμαι κι εγώ εκεί ...


φυσικά το στάρι μπορείς να το βάλεις κι αλλού !
από χρόνια, πουλάν υπέροχο γιαούρτι με στάρι μέσα...

καλό βράδυ,
regina rosas amat :)

Ρεγγίνα είπε...

@quartier libre

Ω!!Ναί!
Μακάρι να ησουν εδώ! Αλλά θα είσαι κάπου παρακάτω!

Τα φιλιά μου

Μινωΐτισσα είπε...

Δεν είναι δυνατόν να μη σχολιάσω κι εγώ.....μετά από τόσα ερεθίσματα....η συνταγή που περιέχει αγάπη είναι σίγουρα επιτυχημένη....όμως επίτρεψέ μου να συμπληρώσω κάτι ακόμη και θα ήθελα να το διαβάσει και η Κική.Στην Κρήτη στα κόλυβα βάζουν οπωσδήποτε ρόδι.Το πατρικό μου σπίτι είχε πολλές ρογδιές και η μητέρα μου έκοβε τα ρόδια,τα έκανε πλεξούδες με τα κλαδάκια τους και τα φύλαγε για τα κόλυβα.....μοίραζε και στη γειτονιά....αργότερα που η αυλή του πατρικού μου σπιτιού,έγινε το ισόγειο διαμέρισμα μου και δεν υπήρχαν ρογδιές,μία γειτόνισσα αλλά και πολλές γνωστές προμήθευαν την μητέρα μου με ρόγδια για τα κόλυβα.Τους σπόρους του ρογδιού τους ανακάτευαν με όλα τα υλικά.Όμως έχω μία άλλη πρόταση που είναι άκρως δελεαστική,την έχω δει σε μοναστήρι της ευρύτερης περιοχής του Ηρακλείου.Στολίζουν το δίσκο με σχέδια που φτιάχνουν με τους σπόρους των καρπών του ροδιού κι έτσι αποφεύγουν τα κουφέτα που όσο νάναι είναι σκληρά ....ο δίσκος της μητέρας μου ήταν έτσι στολισμένος από τις καλόγριες ,δεν 'εχω δεί ωραιότερο στόλισμα.Επίσης συνηθίζεται να χρησιμοποιείται αλεσμένο ρεβύθι,κίτρινο που το αγοράζουμε από το μαγαζί ξηρών καρπών,αντί για καβουρντισμένο αλεύρι.Είναι θαρρώ πιο εύκολο και πιο τεμπέλικο...είναι όμως νοστιμότατο.

αχτίδα είπε...

Υπέροχη ανάρτηση και χρήσιμη ( δεν βάζω εγώ φουντούκια και κουκουνάρια) και τι 'όμορφες φωτογραφιες!Πέρασα να ευχηθώ καλή εβδομάδα φίλη μου !

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ είπε...

Είναι φυσικό μετά από αυτά που γράφω να γράφουμε συνταγές για κόλλυβα. Καλή ιδέα. Ουδέν κακόν αμιγές καλού και νόστιμου!

Ρεγγίνα είπε...

@Μινωΐτισσα, Μαρία μου,
Είναι πολύ σημαντικό να μαθαίνω τι γίνεται αλλού, και ειδικά στο Ηράκλειο, γιατί είμαι σίγουρη οτι και στην Κρήτη θα υπάρχουν παραλλαγές από τόπο σε τόπο. Θα είσαι εδώ μαι φορά και θα φτιάξουμε τα δικά σου.. Θα πρέπει να είναι πολύ νόστιμα επίσης. Να σου πώ κάτι; Αυτά που κάνω εγώ δεν είναι η συνταγή της μητέρας μου, αλλά ότι μ άρεσε από διάφορες συνταγές και ιδέες δικές μου.Κράτησα τα βασικά του παραδοσιακού αλλά έκανα την εκδοχή που μ αρέσει..
Τα είπαμε και τηλεφωνικά εμείς.
Φιλιά πολλά

Ρεγγίνα είπε...

@Αχτίδα μου,
Καλώς ..γλίστρησες και φώτισες εδώ μια ..χαραμάδα!

Δοκίμασε και τα φουντούκια και τα κουκουνάρια. Έχουν ενδιαφέρουσα προσθήκη με τα υπόλοιπα μαζί..

Καλή βδομάδα και σε σένα

Ρεγγίνα είπε...

@Χριστόφορε!
Εσύ πάς ..γυρεύοντας!
Τι να πω με τις εξελίξεις σου;
Ελπίζω μόνο κάποιος να σε ..σώσει από εκεί που σε τρέχει ο Δημήτριος, γιατί ..αρνούμαι πεισματικά να φτιάξω και για σένα!
Θα σου φτιάξω ένα εσπρεσσάκι για να ξενυχτήσεις και να σώσεις την ιστορία με αίσιο τέλος παρακαλώ!

Μινωΐτισσα είπε...

Κι εγώ το ονειρεύτηκα αυτό και το επιθυμώ....ο καιρός θα δείξει....όχι μόνο να αντιγράφουμε παραδοσιακές συνταγές και να αυτοσχεδιάζουμε αλλά και να δοκιμάζουμε.

Ρεγγίνα είπε...

@ΜινωΪτισσα μου,
συμφωνώ και επαυξάνω!

misirlou misirlou είπε...

Eυχαριστω πολυ για την πληροφορια!...Ουτε το ηξερα ,ουτε μπορουσα να το φανταστω!!Θα το δοκιμασω...καλο σου ξημερωμα!

Ξανθή είπε...

Καλημέρα, έφτασε σε σένα μέσα από την μικρή κουζίνα της Κικής.
Τα κόλλυβα έμαθα να τα φτιάχνω από τη μητέρα μου, και τώρα ήρθε η ώρα να τα φτιάξω για εκείνη.
Με περίπου ίδιο τρόπο τα έφτιαχνε μόνο που αντί για αλεύρι έβαζε τριμμένη φρυγανιά.
Πάντα μου άρεσαν οι απλές τεχνικές και τα απλά στολίσματα,όπως επίσης δεν δέχομαι τα κόλλυβα των γραφείων το θεωρώ αστείο, καλύτερα ένα πιάτο στάρι με αγάπη φτιαγμένο παρά περίτεχνοι δίσκοι χωρίς προσωπική συμμετοχή.
Να είσαι καλά πάντα και να θυμάσαι με αγάπη!!

Vita είπε...

Καλώς σε βρίσκω! Από το link της Κικής βρέθηκα εδώ και χαίρομαι ιδιαίτερα.

zlatuna είπε...

Καλημερα, βρηκα τη συνταγη σας για τα κολυβα στο δυαδικτιο. Ειχα μια απορια για το αλευρι αλλα λυθηκε μολης διαβασα τα σχολια. Τον στολισμο στα κολυβα τον κανουμε το βραδυ η μια ωρα πριν παμε στην εκκλησια;Το αλευρι,τη ζαχαρη και την αχνη μπορουμε να τα βαλουμε απο το βραδυ η λιγο πριν την εκκλησια;Ευχαριστω πολυ.

alepou είπε...

Καλησπέρα. Επειδή θα επιχειρήσω να φτιάξω για τον μπαμπά μου. Είχα κάνει πάλι για τα εννιάμερα, αλλά τώρα θα πρέπει να είναι πιο ευπαρουσίαστα, έχω τις εξής ερωτήσεις:
Πρέπει να τα έχω έτοιμα για την Κυριακή. Υποθέτω ότι τα φτιάχνω αποβραδίς. Το πρωί προσθέτω τη ζάχαρη; Το αλεύρι επίσης το βάζω το πρωί ή το προηγούμενο βράδυ;
Πρέπει να μπουν στο ψυγείο ή μπορούν να μείνουν κι εκτός;

Συγνώμη για τον καταιγισμό ερωτήσεων, αλλά θα είναι η πρώτη φορά και θέλω να γίνουν όπως πρέπει.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων

Ρεγγίνα είπε...

Κρίμα που είδα μόλις τώρα τούτα τα τρία τελευταία σχόλια...κι έτσι απαντώ ακαίρως αλλά ίσως χρήσιμα..
Το στολισμό τον κάνω όντως μια ώρα πριν τα πάω στην εκκλησία.
Εννοώ ότι τα έχω καλύψει στο δίσκο μόνο με το αλεύρι και μια ώρα πριν προσθέτω από πάνω τις ζάχαρες και στολίζω. Μια φορά το στόλισα αμέσως και πάλι δεν ήταν κακό. Αν βάλεις αρκετό αλεύρι η ζάχαρη δεν φθάνει να υγρανθεί και παραμένει ωραίο και την επομένη.
Επίσης: Ποτέ στο ψυγείο! Σκληραίνει το στάρι..
Και: αν το μνημόσυνο είναι Κυριακή τα φτιάχνεις το Σάββατο βράδυ. Αν το μνημόσυνο γίνεται το Σάββατο, εννοείται την Παρασκευή το βράδυ. Εγώ επειδή κάνω μεγάλη ποσότητα, εκτός του δίσκου, παίρνω σ ένα μεγάλο τάπερ μια ποσότητα που έχει τα πάντα εκτός της ζάχαρης, οπότε μετά το τέλος του μνημοσύνου τ ανακατεύω όλα μαζί και την ποσότητα του δίσκου και προσθέτω εκείνη την ώρα τη ζάχαρη και αμέσως μοιράζω στα κεσεδάκια.

Gaga είπε...

Your recipe was my inspiration for Slava wheat that I was preparing for St Cyriac. I sweeten with honey and I did not put the flour. Next time I will make by recipe, because I tried wheat on your way this year in Sithonia and I liked it very much. Thanks for the recipe!