Σάββατο, 8 Μαΐου 2010

"Η χώρα με τους παράξενους ανθρώπους"

Θεατρικό δρώμενο "Η χώρα με τους παράξενους ανθρώπους"
του Νικόλα Ανδρικόπουλου
από τη Θεραπευτική Θεατρική Ομάδα "Έκφραση"
του μετανοσοκομειακού ξενώνα "Νίκος Μώρος"

 Ήταν μια βραδιά που μας έδωσε προβληματισμούς  όσο και  συγκινήσεις, που μας γέμισε χρώματα όσο και αποχρώσεις.
Αξίζουν συγχαρητήρια σ όλους τους συντελεστές, και ιδιαίτερα στη Μαρία Δημοπούλου την  ψυχή αυτής της παράστασης που μας χάρισε η Θεατρική Θεραπευτική Ομάδα "Έκφραση" του μετανοσοκομειακού Ξενώνα "Νίκος Μώρος"στο λατινικό παρεκκλήσι του Παλαιού Φρουρίου.

Η διαφορετικότητα και οι τρόποι που γίνεται -αν γίνεται και σε ποιο βαθμό- κοινωνικά  αποδεκτή ή όχι, είναι δείκτης  ωριμότητάς της κοινωνίας.
Είναι  ένα εσωτερικό βλέμμα που αγγίζει όλους μας αφού όλοι είμαστε μ έναν τρόπο διαφορετικοί, όντας και μ έναν άλλον τρόπο ίδιοι.

Η διαφορετικότητα είναι ένα κόκκινο κοστούμι που αφορά σε χρώμα, φυλή, θρησκεία,πατρίδα, υγεία και αρρώστια. Συνηθίζουμε ν αποβάλλουμε όλα τα αλλότρια που μας ανησυχούν μήπως και τ αναγνωρίσουμε ως κομμάτια του κατά τα άλλα "υγιούς" ψυχισμού μας. 
Γιατί όντας απέναντι, είμαστε σε ασφαλή(πόσο άραγε ασφαλή) θέση για να απομονώσουμε και ν απορρίψουμε αυτό που μας προκαλεί αρχέγονο φόβο.
"Γνώθι σ αυτόν".. Επίκαιρο όσο και απλησίαστο πάντα..
Αν γνωρίζαμε, πόσες άγνωστες πτυχές του ψυχισμού μας εμπεριέχουν θέματα, θα είχαμε περίσσευμα αγάπης για όσους περνούν δίπλα μας  παράξενοι ή εχθρικοί, ή απλώς ακατανόητοι, εγκλωβισμένοι μέσα σ ένα είδος μοναξιάς πολύ περισσότερο τρομακτικό από τη διάγνωση.  
Περιχαρακωμένοι σ ένα είδος κοινωνικής μοναξιάς που εμείς οι "υγιείς" χτίσαμε γι αυτούς την ίδια στιγμή που τους απορρίψαμε από εκείνο το αυτάρεσκο όσο και κοντόφθαλμο :"εμείς".
Βλέπετε η ψυχική υγεία και η ψυχική διαταραχή είναι αλληλοπεριχωρούμενες έννοιες, και θέμα διαβαθμίσεων και ..ποσοστών. Άρα, δεν ισχύει το:"ο πυρετός κι ο θάνατος είναι για τους άλλους..!" 
Μας αφορά όλους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: